மகா அலெக்சாண்டர், பல நாடுகளை வென்று தனது நாட்டிற்குத் திரும்பியபோது, அவர் நோய்வாய்ப்பட்டார், அது அவரை மரணப் படுக்கைக்கு அழைத்துச் சென்றது.

அவர் தனது தளபதிகளைக் கூட்டி, “நான் விரைவில் இவ்வுலகை விட்டுச் செல்கிறேன், எனக்கு மூன்று விருப்பங்கள் உள்ளன, தயவுசெய்து அவற்றைத் தவறாமல் நிறைவேற்றுங்கள்” என்று கூறினார்.

இந்த கடைசி விருப்பங்களுக்கு கட்டுப்படுமாறு ராஜா தனது தளபதியிடம் கேட்டார்:

1) “என் மருத்துவர்கள் மட்டுமே எனது சவப்பெட்டியை சுமக்க வேண்டும்” என்றார்.

2) “எனது சவப்பெட்டியை கல்லறைக்கு கொண்டு செல்லும் போது, நான் சேகரித்த செல்வங்களை எனது உடல் கல்லறைக்கு செல்லும் பாதையில் வரிசையாகவையுங்கள்” என்று கூறினார்.

3) “எனது மூன்றாவது மற்றும் கடைசி ஆசை என்னவென்றால், எனது இரண்டு கைகளும் என் சவப்பெட்டிக்கு வெளிய தொங்கவிடப்பட வேண்டும்” என்று அலெக்சாண்டர் கூறினார்.

தளபதிகள் தங்கள் மன்னரின் கடைசி விருப்பத்திற்கு இணங்க ஒப்புக்கொண்டனர் மற்றும் அவ்வாறு செய்வதற்கான காரணத்தை அவரிடம் கேட்டனர்.

அலெக்சாண்டர் கூறினார், “நான் கற்றுக்கொண்ட மூன்று பாடங்களை உலகம் அறிய விரும்புகிறேன்…”

1.”எனது சவப்பெட்டியை என் மருத்துவர்கள் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன், ஏனென்றால் இந்த பூமியில் எந்த மருத்துவரும் எல்லா நோய்களையும் குணப்படுத்த முடியாது என்பதை மக்கள் உணர வேண்டும். அவர்கள் மரணத்தின் முன் தோற்றுப் போவார்கள்….

2. தனது இரண்டாவது விருப்பத்தை விவரித்தார்: “நான் என் வாழ்நாள் முழுவதும் செல்வத்தை சம்பாதிப்பதற்காக செலவிட்டேன், ஆனால் என்னுடன் எதையும் கொண்டு செல்ல முடியாது… என்பதை மக்கள் அறியட்டும்”

3. மூன்றாவதாக, “நான் இந்த உலகத்திற்கு வெறுங்கையுடன் வந்தேன் , நான் வெறுங்கையுடன் செல்கிறேன்…என்பதை மக்கள் அறிய விரும்புகிறேன் என்றார்.