• Home
  • தமிழ்நாடு
  • மக்கள் நல வாழ்வு இயக்க செயல்பாட்டாளர்களுக்கான நலவாழ்வு உரிமை குறித்த திறன் மேம்பாட்டு பயிற்சி பட்டறை 13, 14 நவம்பர் 2026 ஆகிய இரண்டு நாட்கள் அமைந்துள்ள லெய்ட்டி கமிசன் வளாகத்தில் நடைபெற்றது.
தமிழ்நாடு

மக்கள் நல வாழ்வு இயக்க செயல்பாட்டாளர்களுக்கான நலவாழ்வு உரிமை குறித்த திறன் மேம்பாட்டு பயிற்சி பட்டறை 13, 14 நவம்பர் 2026 ஆகிய இரண்டு நாட்கள் அமைந்துள்ள லெய்ட்டி கமிசன் வளாகத்தில் நடைபெற்றது.

Email :27

மக்கள் நல வாழ்வு இயக்க செயல்பாட்டாளர்களுக்கான நலவாழ்வு உரிமை குறித்த திறன் மேம்பாட்டு பயிற்சி பட்டறை 13, 14 நவம்பர் 2026 ஆகிய இரண்டு நாட்கள் லெய்ட்டி கமிசன் வளாகத்தில் நடைபெற்றது. இந்நிகழ்ச்சியில் மக்கள் நல வாழ்வு ஏற்க தேசிய இணை ஒருங்கிணைப்பாளர் திரு அமீர் கான் அவர்கள் மக்கள் நல வாழ்வு என்றால் என்ன நலவாழ்வு உரிமை கட்டமைப்பில் அதன் செயல்பாடுகள் என்னென்ன இந்த நலவாழ்வு உரிமை கொடுத்த திறன் மேம்பாட்டு பயிற்சி பட்டறையில் நோக்கம் வருங்கால திட்டம் ஆகியவர்களை பற்றி பேசினார். மக்கள் நலவாழ்வு இயக்க தேசிய குழு உறுப்பினர் திருமதி சாந்தி அவர்கள் கலந்து கொண்டார். இயக்கத்தின் தேசிய இணைப்பாளர் மருத்துவர் அவை சுற்றுலா நலவாழ்வு பராமரிப்பில் நிறுவனமயமாக்களும் தனியார்மயமாக்களும் என்ற தலைப்பில் வழங்கினார் தேசிய குழு உறுப்பினர் திரு சங்கர் அவர்கள் மக்கள் நலவாழ் இயக்கம் குறித்த வரலாற்று பின்னணியும் இந்த அமைப்பை வலுப்படுத்துவதற்கு பேசினார்.
இந்நிகழ்வில் மேற்பட்ட உடல் நலவாழ்வு இயக்க செயல்பாட்டாளர்கள் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர். இந்த நிகழ்வில் மக்கள் நலவாழ்வு குறித்த துண்டு பிரசுரங்கள் அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டது. மக்கள் நல வாழ்வியல் மாநில வழிகாட்டு குழு ஒருங்கிணைப்பாளர் திரு சுரேஷ் அவர்கள் வரவேற்புரை வழங்கினார்.
அனைத்திந்திய மருந்து நடவடிக்கை வலையமைப்பு (AIDAN) மூலம் புற்றுநோய் மருந்துகளுக்கான விலைக் கட்டுப்பாடு விதிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலியுறுத்தப்பட்டது. ஒரு சில புற்றுநோய் மருந்துகளுக்கு மட்டுமே கணிசமான விலைக் குறைப்பு செய்திருந்தாலும் சில மருத்துவமனைகளும் மருந்து விற்பனை நிலையங்களும் குறிப்பிட்ட புற்றுநோய் மருந்துகளின் விற்பனையில் ஈட்டிவரும் மிக அதிகமான வர்த்தக இலாப விகிதங்களைக் குறித்து அண்மையில் உச்ச நீதிமன்றம் கடுமையான அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியது. இத்தகைய இலாப ஈட்டும் நடவடிக்கைகளை நீதிமன்றம், “பேரழிவு”, “பகற்கொள்ளை” மற்றும் “பட்டப்பகலில் நடைபெறும் வழிப்பறி” என்று கடுமையாகச் சாடியது.
இதனைத் தொடர்ந்து, நீண்டகாலமாகச் செயலற்றிருந்த தேசிய மருந்து விலை நிர்ணய ஆணையம் (NPPA) விழித்துக்கொண்டு, நவம்பர் 9ஆம் தேதி முதல், தொடர்புடைய 1,060 புற்றுநோய் மருந்து தயாரிப்பு வகைகளின் விற்பனையில் மருத்துவமனைகள் மற்றும் சில்லறை மருந்து விற்பனையாளர்கள் ஈட்டும் வர்த்தக இலாப விகிதத்தை 30 சதவீதமாகக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளது.
வர்த்தக இலாப விகிதத்தை முறைப்படுத்தும் இந்த நடவடிக்கையின் (Trade Margin Rationalization – TMR) மூலம் மருந்துகளின் விலை குறைக்கப்படுவதை அனைத்திந்திய மருந்து நடவடிக்கை வலையமைப்பு (AIDAN) வரவேற்கிறது. அதேவேளையில், பாதிக்கப்பட்டு நிர்க்கதியாக நிற்கும் புற்றுநோயாளிகளுக்கு நியாயம் கிடைக்க வேண்டுமெனில், மருந்து உற்பத்தியாளர்கள் ஈட்டும் இலாபத்தையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று AIDAN வலியுறுத்துகிறது.
மொத்த மற்றும் சில்லறை மருந்து விற்பனையாளர்களும், சில மருத்துவமனைகளும் இம்மருந்துகளின் விற்பனையில் மிக அதிகமான வர்த்தக இலாபத்தை ஈட்டி வந்துள்ளனர். சராசரியாக 170 சதவீதமாக இருந்த இந்த இலாப விகிதம், சில இடங்களில் 700 சதவீதம் வரை இருந்ததாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், உச்ச நீதிமன்றம் இந்த அளவுக்கு அதிகமான இலாப வேட்டையைக் கடுமையாகக் கண்டித்த பின்னரே NPPA நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது.
தற்போது வர்த்தக இலாப விகிதம் 30 சதவீதமாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளதால், விலை குறையவுள்ள 484 மருந்து பிராண்டுகளின் விலையில் சராசரியாக 51 சதவீதம் வரை குறைவு ஏற்படும் என்று ஒரு மதிப்பீடு தெரிவிக்கிறது. அதேவேளையில், 204 மருந்துகளுக்கு (32 சதவீதம்) எந்தவிதமான விலைக் குறைப்பும் இருக்காது அல்லது அதிகபட்சம் 10 சதவீதம் வரையிலான மிகக் குறைந்த அளவிலேயே விலைக் குறைப்பு இருக்கும்.
பன்னாட்டு மருந்து நிறுவனங்களின் (MNCs) அதிக விற்பனையைக் கொண்ட முன்னணி மருந்து பிராண்டுகள், அவற்றைப் பரிந்துரைக்க மருத்துவர்களை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் தீவிரமாகச் சந்தைப்படுத்தப்படுகின்ற.ன. இங்கு ‘ஊக்குவித்தல்’ என்பது நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ இலஞ்சம் அளிப்பதைக் குறிக்கிறது. இத்தகைய மிகப்பெரிய சந்தைப்படுத்தல் செலவுகளை ஈடுசெய்வதற்கும், ஏகபோக இலாபத்தை ஈட்டுவதற்கும் இந்நிறுவனங்கள் மருந்துகளுக்கு அதிகபட்ச சில்லறை விலையை (MRP) மிக அதிகமாக நிர்ணயிக்கின்றன.

NPPA மேற்கொண்டுள்ள வர்த்தக இலாப விகிதச் சீரமைப்பு (TMR) நடவடிக்கையானது, இவ்வாறு அசல் கண்டுபிடிப்பு நிறுவனங்களால் (Originator Companies) விற்பனை செய்யப்படும் பிராண்டுகளின் விலைகளில் எந்தவிதமான தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தாது. ரூ.2 லட்சம் முதல் ரூ.10 லட்சம் வரை விலையுள்ள மிக அதிக விலைகொண்ட புற்றுநோய் எதிர்ப்பு மருந்துகளின் விலையிலும் எவ்விதக் குறைப்பும் ஏற்படவில்லை.
ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது, வர்த்தக இலாப விகிதத்தை மட்டும் முறைப்படுத்தும் இந்த நடவடிக்கையால், இந்திய மருந்து நிறுவனங்களைவிட பன்னாட்டு மருந்து நிறுவனங்களே மேலும் ஆதாயம் அடையும் நிலை உருவாகும்.
புற்றுநோய் மருந்துகளின் விலையை நான்கில் ஒரு பங்காகக் குறைக்க முடியும்
புற்றுநோய் மருந்துகளுக்கான பயனுள்ள விலைக் கட்டுப்பாடு என்பது, குறிப்பாகப் பன்னாட்டு மருந்து நிறுவனங்கள் உட்பட அனைத்து உற்பத்தியாளர்களும் ஈட்டிவரும் மிக அதிகப்படியான இலாபத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும்.
வர்த்தக இலாப விகிதத்தையும், மருந்து உற்பத்தியாளர்களின் இலாப விகிதத்தையும் உரிய முறையில் கட்டுப்படுத்தினால், புற்றுநோய் மருந்துகளின் தற்போதைய விலையை நான்கில் ஒரு பங்காகக் குறைக்க முடியும்.
இதற்கான சான்றுகளை, ஜன் ஔஷதி (Jan Aushadhi) மருந்தகங்களில் பொதுப்பெயரில் (Generic Name) விற்பனை செய்யப்படும் புற்றுநோய் மருந்துகளின் விலைகளிலிருந்து அறிந்துகொள்ள முடியும்.
தரமான மருந்துகளை உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து வெளிப்படையான, போட்டித்தன்மை வாய்ந்த ஒப்பந்தப்புள்ளி முறையின் (Open Competitive Tendering) மூலம் கொள்முதல் செய்து, அவற்றை ஜன் ஔஷதி மருந்தகங்கள் வழியாக மக்களுக்கு வழங்குவதற்கான ஒரு முறையை அரசு உருவாக்கியுள்ளது.
இம்மருந்தகங்களில் மருந்துகள் அனைத்தும் பொதுப்பெயரில் மட்டுமே விற்பனை செய்யப்படுகின்றன. உற்பத்தியாளர்களுக்கு நியாயமான இலாபம் கிடைப்பதை உறுதிசெய்து, அவற்றின் அதிகபட்ச சில்லறை விலையை (MRP) அரசே நிர்ணயிக்கிறது. அதேபோன்று, மருந்து விற்பனையாளர்களுக்கு 20 சதவீத வர்த்தக இலாப விகிதம் அனுமதிக்கப்படுகிறது.
இதன் காரணமாக, பொதுவான சில்லறை மருந்து விற்பனைச் சந்தையில் விற்கப்படும் அதே மருந்துகளுடன் ஒப்பிடும்போது, ஜன் ஔஷதி மருந்தகங்களில் மருந்துகளின் விலை நான்கில் ஒரு பங்கு முதல் ஐந்தில் ஒரு பங்கு வரை மட்டுமே உள்ளது.
எனவே, 1978ஆம் ஆண்டின் மருந்து விலைக் கட்டுப்பாட்டு ஆணையில் (Drug Price Control Order – 1978) பின்பற்றப்பட்டதைப் போல, ‘உற்பத்திச் செலவுடன் வரையறுக்கப்பட்ட இலாப விகிதத்தைக் கூட்டி விலை நிர்ணயித்தல்’ (Cost Plus Defined Margin) என்ற கொள்கையை, ஜன் ஔஷதி மருந்தகங்களுக்கு மட்டும் கட்டுப்படுத்தாமல், சந்தையில் விற்பனை செய்யப்படும் அனைத்து மருந்துகளுக்கும் அரசு விரிவுபடுத்த வேண்டும்.
இதனைச் செயல்படுத்த, இந்தியாவில் மருந்துகளின் விலையைக் கட்டுப்படுத்தும் 2013ஆம் ஆண்டின் மருந்து விலைக் கட்டுப்பாட்டு ஆணையில் (DPCO-2013) இரண்டு முக்கியமான மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும்.
1. அனைத்து புற்றுநோய் மருந்துகளையும் விலைக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவர வேண்டும்
2003ஆம் ஆண்டில், ஒரு சில மருந்துகளுக்கு மட்டுமே விலைக் கட்டுப்பாட்டை நடைமுறைப்படுத்தாமல், அனைத்துத் தரப்பு மருந்துகளுக்கும் விலைக் கட்டுப்பாட்டை விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்று AIDAN (All India Drug Action Network) உச்ச நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்தது.
ஒரு தசாப்த காலமாக இழுத்தடிக்கப்பட்ட பின்னர், உச்ச நீதிமன்றத்தின் அழுத்தத்தைத் தொடர்ந்து, 2013ஆம் ஆண்டில் அரசு மருந்து விலைக் கட்டுப்பாட்டு ஆணையை (DPCO-2013) கொண்டுவந்தது.
இந்த ஆணையின் மூலம், இந்தியச் சந்தையில் உள்ள சுமார் 1,000 மருந்துகளில், தேசிய அத்தியாவசிய மருந்துகள் பட்டியலில் (National List of Essential Medicines – NLEM) இடம்பெற்றிருந்த 348 ‘அத்தியாவசிய மருந்துகளின்’ விலைகள் மட்டுமே கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டன.
அதேபோன்று, சந்தையில் கிடைக்கும் சுமார் 225 புற்றுநோய் மருந்துகளில், தேசிய அத்தியாவசிய மருந்துகள் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த 63 மருந்துகள் மட்டுமே விலைக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டன. இம்மருந்துகளின் மொத்த விற்பனை மதிப்பு ரூ.2,250 கோடி மட்டுமே ஆகும்.
தேசிய அத்தியாவசிய மருந்துகள் பட்டியலில், பொதுச் சுகாதாரத்தின் முன்னுரிமைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் மருந்துகளே இடம்பெறுகின்றன. இம்மருந்துகள் அரசின் பொதுச் சுகாதாரக் கட்டமைப்பின் வழியாக எல்லா நேரங்களிலும் மக்களுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய வகையில் இருக்க வேண்டும்.
ஆனால், ஒரு மருந்து இந்தப் பட்டியலில் இடம்பெறவில்லை என்பதற்காக, அது புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு அத்தியாவசியமற்றது என்று பொருள்படாது.
மருத்துவத் துறையின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தரநிலை நூல்கள் மற்றும் மருத்துவ இலக்கியங்களில் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ள, ஆனால் தேசிய அத்தியாவசிய மருந்துகள் பட்டியலில் இடம்பெறாத புற்றுநோய் மருந்துகள்கூட, ஏதோ ஒரு நோயாளிக்குத் தேவையான அத்தியாவசிய மருந்துகளாக இருக்கின்றன.
எனவே, இத்தகைய அனைத்து புற்றுநோய் மருந்துகளும் விலைக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவரப்பட வேண்டும்.
2.சந்தை அடிப்படையிலான விலை நிர்ணயம் அல்ல; உற்பத்திச் செலவு அடிப்படையிலான விலைக் கட்டுப்பாடே தேவை இரண்டாவதாக, DPCO-2013இன் கீழ் மருந்துகளுக்கான கட்டுப்படுத்தப்பட்ட விலையை நிர்ணயிக்கும் முறையில் மாற்றம் கொண்டுவரப்பட வேண்டும். அதாவது, தற்போதைய சந்தை அடிப்படையிலான விலை நிர்ணய முறைக்குப் (Market Based Pricing – MBP) பதிலாக, முன்பு நடைமுறையில் இருந்த உற்பத்திச் செலவு அடிப்படையிலான விலை நிர்ணய முறையை (Cost Based Pricing) மீண்டும் கொண்டுவர வேண்டும்.
1978ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த உற்பத்திச் செலவு அடிப்படையிலான விலை நிர்ணய முறை, சில மருந்துகளின் விலைகளைக் கட்டுப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், மருந்து நிறுவனங்களின் அழுத்தத்தின் காரணமாக, படிப்படியாக இந்த முறை வலுவிழக்கச் செய்யப்பட்டு, 2002ஆம் ஆண்டிலிருந்து முற்றிலுமாகக் கைவிடப்பட்டது.
இந்த முறை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். மருந்துகளின் அதிகபட்ச சில்லறை விலையை (MRP) நிர்ணயிக்கும்போது, உற்பத்திச் செலவுடன் உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் சில்லறை விற்பனையாளர்கள் இருவரின் இலாபத்தையும் உள்ளடக்கும் வகையில், உதாரணமாக உற்பத்திச் செலவில் 100 சதவீதத்தை நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலாப விகிதமாகக் கூட்டி விலையைத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
2013ஆம் ஆண்டின் மருந்து விலைக் கட்டுப்பாட்டு ஆணையின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சந்தை அடிப்படையிலான விலை நிர்ணய முறையில் (MBP) உள்ள முக்கியப் பிரச்சினை என்னவென்றால், ஏற்கெனவே சந்தையில் நிலவும் விலைகளையே அது அடிப்படை அளவுகோலாகக் கொள்கிறது.
ஆனால், அந்தச் சந்தை விலைகள் ஏற்கெனவே தீவிரமான சந்தைப்படுத்தல் நடவடிக்கைகள், பிராண்டுகளுக்கான கூடுதல் விலைகள் (Brand Premiums) மற்றும் அளவுக்கு மீறிய இலாப விகிதங்கள் ஆகியவற்றால் உயர்த்தப்பட்டுள்ளன.
இத்தகைய சூழலில், சந்தை அடிப்படையிலான விலை நிர்ணய முறையைப் பயன்படுத்துவது, ஏற்கெனவே சீர்குலைந்துள்ள சந்தையில் நிலவும் மிக அதிகமான விலைகளுக்கு அரசு மறைமுகமாக அங்கீகாரம் வழங்குவதற்குச் சமமாகும்.
மருந்துகளின் விலையை கணிசமாகக் குறைத்து, அவற்றை மக்களுக்கு மலிவாகக் கிடைக்கச் செய்வதற்கான அனைத்து வழிமுறைகளும் அரசிடம் இருந்தபோதிலும், அவை முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை.
மருந்து உற்பத்தி முதல் விநியோகம் மற்றும் விற்பனை வரையிலான முழு விநியோகச் சங்கிலியிலும் நடைபெறும் அளவுக்கு மீறிய இலாப ஈட்டலைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான அரசியல் உறுதிப்பாடே (Political Will) இங்கு குறைவாக உள்ளது.
NPPA வெளியிட்டுள்ள ஆணையில் இடம்பெற்றுள்ள சுமார் 55 புற்றுநோய் மருந்துகள் காப்புரிமைப் பாதுகாப்பின் (Patent Protection) கீழ் உள்ளன. இம்மருந்துகளின் விலைகளில் எந்தவிதக் குறைப்பும் ஏற்படவில்லை.
இத்தகைய சூழல்களில், நோயாளிகளைச் சுரண்டக்கூடிய ஏகபோக விலை நிர்ணயத்திலிருந்து பாதுகாக்கும் வகையில், இந்திய காப்புரிமைச் சட்டம், 1972இன் பிரிவுகள் 84, 92 அல்லது 100இன் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள கட்டாய உரிமம் வழங்கும் அதிகாரத்தை (Compulsory Licensing) அரசு பயன்படுத்த வேண்டும்.
இத்தகைய சட்டப்பிரிவுகளைச் செயல்படுத்துவதன் மூலம், காப்புரிமை பெற்றுள்ள குறிப்பிட்ட மருந்துகளை, அவற்றின் அசல் உற்பத்தியாளர்கள் நிர்ணயித்துள்ள விலையைவிட 90 சதவீதம் குறைவான விலையில் இந்திய மருந்து நிறுவனங்கள் உற்பத்தி செய்து விற்பனை செய்ய வழிவகை ஏற்படும்.
இதன் மூலம், காப்புரிமையைப் பயன்படுத்தி மருந்துகளுக்கு மிக அதிக விலையை நிர்ணயிக்கும் ஏகபோக நிறுவனங்களிடமிருந்து நோயாளிகளைப் பாதுகாக்க முடியும்.

தொடர்புகொள்ள வேண்டியவர்கள்:

| பெயர்            | தொடர்பு எண் |
| —————- | ———– |
| Dr. Anant Phadke | 9423531478  |
| Dr. Gopal Dabade | 9448862270  |
| Malini Aisola    | 78383 81185 |
| Gopakumar        | 93729 27647 |
| S. Srinivasan    | 9998771064  |
| Dr. Mira Shiva   | 9311220191  |

அனைத்திந்திய மருந்து நடவடிக்கை வலையமைப்பு (AIDAN)

இணையதளம்: [https://aidanindia.wordpress.com/](https://aidanindia.wordpress.com/?utm_source=chatgpt.com)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Posts