சண்முகா நடுநிலைப்பள்ளியில் “மனித நேயம்” நாடகக் காட்சி — மாணவர்களின் திறமையை ஊக்குவித்த நிகழ்வு!

ஸ்ரீரங்கம், 24.02.2025: சண்முகா நடுநிலைப்பள்ளியில் ஆறாம் வகுப்பு மாணவிகள் சுகப்பிரியா மற்றும் ஸ்ரீபவானி, தமிழ் பாடத்தில் உள்ள “மனித நேயம்” என்ற தலைப்பில் வள்ளலார் பற்றிய உரைநடையை நாடகமாக நடித்துக் காட்டினர். தலைமை ஆசிரியர் துரை ஜெயபாக்கியம் ஒருங்கிணைப்பு பணியை மேற்கொண்டார். ஆசிரியர்கள் கோ. ஜெயந்தி மற்றும் வ. ஆனந்தவல்லி மாணவிகளுக்கு சிறப்பாக பயிற்சி அளித்தனர்.

நிகழ்வில் கலந்து கொண்ட காஞ்சிபுரம் மாவட்டம், மாவட்ட ஆசிரியர் கல்வி மற்றும் பயிற்சி நிறுவனத்தின் முன்னாள் முதல்வர் S. சிவகுமார், உரைநடையை நாடக வடிவத்தில் கற்பிப்பதன் நன்மைகளை விளக்கினார். “மாணவர்கள் கதாப்பாத்திரங்களாக மாறி உரையினை நிகழ்த்தும்போது, அவர்களின் புரிதல் ஆழமாகிறது. சொற்களை சரியாக உச்சரிக்கவும், தன்னம்பிக்கையுடன் பேசவும் இது உதவுகிறது. நாடகம் மூலம் மாணவர்கள் சமூக உணர்வு, படைப்பாற்றல், ஒத்துழைப்பு போன்ற மதிப்புகளைக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்,” என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

இதைப் போன்று இன்னும் பல மாணவர்கள் மையப்படுத்திய முயற்சிகள், கல்வி முறைமையில் புதிய மாற்றங்களை உருவாக்கும் என  சமூகத்தினர் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

நாடகம்:
“வள்ளலாரின் கருணை”.

காட்சியிடம்: ஒரு கிராமச் சத்திரம். திண்ணை மற்றும் சுற்றுவட்டாரத்தில் அமைந்த மரங்கள். இரவு நேரம்.

காட்சி 1

(வள்ளலார் தூரம் நடந்துவந்து, சத்திரத்தின் திண்ணையில் உட்கார்ந்து தனக்குள் பேசுகிறார்.)

வள்ளலார்:
“நீண்ட தூரம் நடந்ததால் உடல் ஓய்வாக இருக்கிறது. இங்கு சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்து விடலாம்.” (படுப்பதற்காக நேராக கிழமியைப் பயன்படுத்தி படுத்துக்கொள்கிறார்.)

(இரவின் அமைதியில், தூரத்தில் ஒரு நிழல் நெருங்குகிறது. அது திருடன். அவன் மெதுவாக வள்ளலாரின் அருகே வருகிறான்.)

காட்சி 2

திருடன்: (தனக்குள் பேசிக்கொள்கிறான்)
“அந்த மனிதர் தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார். அவரது காதில் அழகிய தங்கக்கடுக்கன் இருக்கு. அதை எடுத்து வைத்துக்கொள்வேன்.”

(அவன் மெதுவாக வள்ளலாரின் ஒரு காதிலிருந்த கடுக்கனை கழற்றுகிறான். ஆனால், வள்ளலார் விழிக்கவில்லை. திருடன் மற்றொரு கடுக்கனை எடுக்க முயற்சிக்கும்போது, வள்ளலார் சிறிது திரும்பி படுக்கிறார், जिससे அவனுக்கு எளிதாக கழற்ற வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.)

காட்சி: 3

(திருடன் ஆச்சரியத்துடன் வள்ளலாரை பார்த்து நிற்கிறான்.)

திருடன்:
“இவர் எனக்காகவே திரும்பிப் படுத்தாரா? நிச்சயமாக இவர் ஒரு பெரிய மனம் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும்.”

(அவன் இரண்டாவது கடுக்கனையும் எடுத்து விரைவாகப் போக முயல்கிறான், ஆனால் வள்ளலார் மென்மையாக பேசுகிறார்.)

வள்ளலார்:
“மகனே! ஒரே ஒரு கடுக்கனை எடுத்தால், நிச்சயம் நீ திருடனாக சந்தேகிக்கப்படுவாய். இரண்டையும் எடுத்துக்கொள். யாரும் உன்னை சந்தேகிக்க மாட்டார்கள்.”

(திருடன் அதிர்ச்சி அடைந்து வள்ளலாரின் பாதத்தில் விழுகிறான்.)

திருடன்:
“ஐயா! நான் இவ்வளவு மோசமான செயலை செய்தும், நீங்கள் என்னை தட்டிக்கேட்கவில்லை. உங்கள் இதயத்தின் பெருமை எளிதில் புரியாது. தயவுசெய்து எனக்குப் பொறுப்பு தந்து மன்னித்து விடுங்கள்!”

வள்ளலார்:
“மகனே! மனிதர்கள் தவறு செய்யலாம். ஆனால், நம் பசியை அடக்க பிறரைச் சுரண்ட வேண்டாம். பசியால் யாரும் வஞ்சகத்தை செய்ய வேண்டாம். இனிமேல் நேர்மையான வாழ்வு வாழவும்.”

(திருடன் கண்கலங்கி வள்ளலாரின் பாதங்களை தொடுகிறார். பின்னர், அவன் திருந்தியவனாக புதிய வாழ்க்கையை நோக்கி பயணிக்கிறார்.)

கடைசி காட்சி:
(வள்ளலார் வடலூரில் ஒரு தருமசாலை அமைத்து, பசித்தோருக்கு உணவளிக்கத் தொடங்குகிறார். பசியால் யாரும் தவறான வழியில் செல்லக்கூடாது என்பதே அவரது எண்ணம்.)

(முன்னணியில் திரை மூடப்படுகிறது.)

– நாடகம் முடிவு –

–